Een tocht naar de top van TIANPING SHAN
07/05/05 11:44 Filed in: Nieuws
Donderdagochtend
nadat ik de kinderen op school had gedropt en de hond
had uitgelaten in het park besloot ik naar "Tianping
Shan" te gaan. Een kleine berg, net buiten de
stadsgrenzen van Suzhou stad, waar je lekker kunt
wandelen en van het uitzicht over de stad kunt
genieten, mits het weer het toelaat. Na een taxirit
van ongeveer 40 minuten arriveerde ik op de gewenste
lokatie, mezelf realiserend dat er geen taxi stonden
te wachten om me terug te brengen naar waar ik
vandaan kwam.
Oke,.....problemen
zijn er om opgelost te worden en ik besloot om
eerst lekker naar de top te wandelen om me later
met deze kwestie van vervoer bezig te houden.
Gelukkig zijn er relatief weinig Chinezen
terwijl ik geniet van het klimmen en klauteren
over de rotsen. De tocht naar boven kost me
ongeveer 45 minuten. Eenmaal boven aangekomen
geniet van het uitzicht en neem de omgeving
rustig relaxend in me op. Het is een beetje
heiig maar dat weerhoudt mij er niet van om met
volle teugen te genieten. Na een tijdje besluit
ik de afdaling in te zetten en begin te denken
over het komende taxi probleem. Eenmaal benden
aangekomen begeef ik me naar de parkeerplaats
waar 3 bussen staan te wachten. Twee daarvan
zijn leeg en in de derde ligt de chauffeur te
slapen. Mede door het feit dat ik het Chinese
schrift nog niet zo goed beheers besluit ik het
maar te vragen aan wat voorbijgangengers. Helaas
kunnen ze me niet verder helpen. Plotseling komt
er een "man in black" op me afgelopen en maakt
me duidelijk met hem mee te komen. Ik volg hem
zonder te vragen wat zijn bedoelingen zijn. Hij
leidt me naar een zwarte Volkswagen Santana
gelijkend op de normale (blauwe) taxi's, maar
dan zonder enig teken van een taxi. Ik vraag hem
nog of hij taxichauffeur is maar krijg geen
duidelijk antwoord. Ook mijn vraag hoe duur het
is wordt niet beantwoord.
Goed, ik stap dus in de auto en wacht af waar hij me naar toe gaat brengen. "Zodra ik het gevoel krijg dat hij een verkeerde kant op gaat spring ik uit de auto" denk ik bij mezelf. Ik bel voor de zekerheid Menno maar even om hem te vertellen over mijn stomme idee. Natuurlijk is hij hier niet zo gelukkig mee, maar ik beloof hem te bellen zodra ik op de plaats van bestemming aankom, zodat hij zich niet druk hoeft te maken over het beventuele betalen van losgeld.
Gelukkig zit ik 30 minuten later te genieten van mijn "Grande Caramel Macchiato" bij Starbucks en kan ik Menno gerust stellen. Ik heb de chauffeur ook niet teveel moeten betalen, waarschijnlijk vergelijkbaar met een normale taxi. Achteraf kwam ik erachter dat het nog wel goedkoper had gekund en dat je flink moet onderhandelen met zo'n "zwarte" taxi wetende dat zij geen tax(i) afstaan (ook geen verzekeringsgeld overigens). Maar ja, ik was te blij dat ik op de plaats van bestemming was aangekomen om me daar druk over te maken. Van Starbucks uit is het in ieder geval niet zo moeilijk om een gewone taxi te pakken te krijgen om me thuis te brengen.
Na mijn Starbucks koffie liep ik door een straat genaamd Jigde Lu. Overal waren er kleine muziekwinkels met kleine rode trommen, guitaren, gongen en andere Chinese instrumenten te koop. Ik stapte een van de vele winkels binnen waar tot mijn grote verassing de eigenaar mij een serenade bracht op een bamboo fluit en een 1 snaars Chinese viool. Ongelofelijk wat een geluid daar nog uitkwam..........erg mooi.
Vandaaruit wandelde ik verder naar Xueshi Jie waar ik enkele lange gedraaide takken met daaraan enkele plantenpotten gemaakt uit kokosnoten wilde kopen. Ik was al eerder eens in die winkel geweest maar had me altijd in moeten houden omdat ik die keren op de fiets was en die takken niet met me mee kon nemen op de fiets. Snel die takken en potten gekocht omdat ik ne toch echt op moest schieten om de kinderen van school op te halen. Toen ik een taxi zag snel mijn hand opgestoken. Maar toen de chauffeur de takken zag gaf hij gas bij en reed me gewoon voorbij. Hij was waarschijnlijk bang dat ik zijn schone (ahum) auto vies zou maken met die stokken. Bij de volgende taxi de stokken eerst maar op de grond gelegd zodat de chauffeur ze niet kon zien. Gelukkig, dat werkte, nog net op tijd thuis. De bewakers bij de compound waar we wonen hadden echter de grootste lol toen ze mij die stokken uit de taxi zagen slepen.
Goed, ik stap dus in de auto en wacht af waar hij me naar toe gaat brengen. "Zodra ik het gevoel krijg dat hij een verkeerde kant op gaat spring ik uit de auto" denk ik bij mezelf. Ik bel voor de zekerheid Menno maar even om hem te vertellen over mijn stomme idee. Natuurlijk is hij hier niet zo gelukkig mee, maar ik beloof hem te bellen zodra ik op de plaats van bestemming aankom, zodat hij zich niet druk hoeft te maken over het beventuele betalen van losgeld.
Gelukkig zit ik 30 minuten later te genieten van mijn "Grande Caramel Macchiato" bij Starbucks en kan ik Menno gerust stellen. Ik heb de chauffeur ook niet teveel moeten betalen, waarschijnlijk vergelijkbaar met een normale taxi. Achteraf kwam ik erachter dat het nog wel goedkoper had gekund en dat je flink moet onderhandelen met zo'n "zwarte" taxi wetende dat zij geen tax(i) afstaan (ook geen verzekeringsgeld overigens). Maar ja, ik was te blij dat ik op de plaats van bestemming was aangekomen om me daar druk over te maken. Van Starbucks uit is het in ieder geval niet zo moeilijk om een gewone taxi te pakken te krijgen om me thuis te brengen.
Na mijn Starbucks koffie liep ik door een straat genaamd Jigde Lu. Overal waren er kleine muziekwinkels met kleine rode trommen, guitaren, gongen en andere Chinese instrumenten te koop. Ik stapte een van de vele winkels binnen waar tot mijn grote verassing de eigenaar mij een serenade bracht op een bamboo fluit en een 1 snaars Chinese viool. Ongelofelijk wat een geluid daar nog uitkwam..........erg mooi.
Vandaaruit wandelde ik verder naar Xueshi Jie waar ik enkele lange gedraaide takken met daaraan enkele plantenpotten gemaakt uit kokosnoten wilde kopen. Ik was al eerder eens in die winkel geweest maar had me altijd in moeten houden omdat ik die keren op de fiets was en die takken niet met me mee kon nemen op de fiets. Snel die takken en potten gekocht omdat ik ne toch echt op moest schieten om de kinderen van school op te halen. Toen ik een taxi zag snel mijn hand opgestoken. Maar toen de chauffeur de takken zag gaf hij gas bij en reed me gewoon voorbij. Hij was waarschijnlijk bang dat ik zijn schone (ahum) auto vies zou maken met die stokken. Bij de volgende taxi de stokken eerst maar op de grond gelegd zodat de chauffeur ze niet kon zien. Gelukkig, dat werkte, nog net op tijd thuis. De bewakers bij de compound waar we wonen hadden echter de grootste lol toen ze mij die stokken uit de taxi zagen slepen.
